ÉTUDES - STUDENTENTIJD
De 1948 à 1961, Hugo De Pot fréquenta l’École St-Martin à Aalst en Belgique. IL devint membre de la fameuse chorale “Cantate Domino” et de l’équipe de gymnastique. En tant que membre actif du mouvement d' étudiants KSA, il fut nommé chef assez rapidement. Il y fonda une fanfare, qu’il dirigea pendant plusieurs années. Dans le club de gymnastique de Aalst, il prend vraiment le goût de la gymnastique et il planifia de devenir professeur d’éducation physique.
Avec quelques amis musicales, il fonda le groupe “The Pigtails", un groupe Pop qui connut un succès assez rapidement, et qui aurait certainement pu aller très loin dans ce domaine, si tous les membres n’avaient pas donné priorité aux études universitaires.
Sa période scolaire à Aalst fut interrompue par le séjour de la famille De Pot à Élisabethville au Congo Belge, où, en tant que membre des scouts, il vécut des aventures inoubliables pendant les excursions hebdomadaires dans la brousse sauvage.
Après son école secondaire à l’école St-Martin, Hugo De Pot parla quatre langues, ce qui lui sera très utile plus tard.
De 1961 à 1965, à la faculté d’Éducation Physique de l’Université de Louvain, il vécut activement la bataille des étudiants pour la séparation de l’Université en une Université Flamande et une Université Francophone, qui sera installée en Wallonie un peu plus tard. À l’université, il devint membre actif de différentes organisations étudiantes et également du groupe d’élite de gymnastique du professeur Bottu, un groupe bien connu en Europe, où il apprit la valeur de la discipline personnelle.
C’était aussi grâce au Professeur Bottu que Hugo et sa copine furent engagé, en été 1965, pour donner un stage de Gymnastique Scandinave Dynamique, à l’institut Yvan Coutu de Montréal. Pendant ce court séjour à Montréal, il reçut différentes propositions pour revenir à Montréal comme professeur d' Éducation Physique. Ceci n’était pas dans ses projets immédiats. Mais en décembre, on lui proposa un projet concret et, puisque les relations avec sa copine étaient perturbées, il accepta cette invitation. Il avait alors l'intention de rester cinq ans au Canada, pour être libéré du service militaire obligatoire en Belgique, pour retourner dans son pays natal après cinq. Cinquante années plus tard, il vit toujours au Québec, le pays qui lui a permis d'optimaliser ses talents.
STUDENTENTIJD
Van 1948 tot 1961 liep Hugo De Pot school in het Sint-Maarten Instituut te Aalst. Hij werd lid van het knapenkoor Cantate Domino en van de turn keurploeg. Als actief lid van de KSA werd hij er vlug tot leider benoemd. Hij richtte de KSA-fanfare op die hij gedurende enkele jaren leidde. In de Aalsterse turnkring kon hij zijn atletische vaardigheden verder ontwikkelen wat hem aanzette om later leraar L.O. te gaan studeren.
Met enkele goede musicale vrienden richtte hij tijdens zijn college tijd "The Pigtails" op, een pop groep die al gauw enige bekendheid verwierf en het in die wereld ver had kunnen schoppen, ware het niet dat universitaire studies voorrang kregen bij alle leden.
Deze periode werd in 1953 en 1954 onderbroken door het verblijf van de familie De Pot in Elisabethstad in Congo, waar hij, als lid van de Chiro, onvergetelijke avonturen beleefde tijdens de wekelijkse uitstappen naar de brousse.
Na de humaniora aan het Sint-Maarten instituut te Aalst, sprak Hugo vier talen, wat hem later zeer goed van pas zou komen.
Van 1961 tot 1965 aan het Instutuut voor Lichamelijke Opvoeding van de KUL, maakte hij de strijdperiode van Leuven Vlaams mee, waar hij ook actief aan deelnam. In zijn streven naar rechtvaardigheid, identiteit en respect voor alle volkeren, werd hij overtuigd Vlaams-Nationalist. Ieder volk, elke natie heeft recht op zelfstandigheid en zelfbeschikking. Als student was hij lid van de studenten clubs Universitas, Moeder Domper, Apolloon en van het KVHV. In de eerste licentie werd hij lid van de keurploeg van professor Michel Bottu, waar hij de waarde van discipline leerde.
Het was trouwens dank zij Michel Bottu dat hij, samen met zijn vriendin, in 1965 les kon geven in een zomer stage in Montréal. Tijdens dit kort verblijf in Montréal, kreeg hij verschillende aanbiedingen om er als leraar L.O. te gaan werken. Dit was niet onmiddellijk in zijn plannen. Maar in december kwam er een concreet voorstel en vermits zijn persoonlijke relaties verstoord geraakten, nam hij die uitnodiging aan. Hij wou vijf jaar in Canada les geven, om vrijgesteld te worden van verplichte legerdienst, om nadien terug te keren naar zijn geboortestad Aalst. Vijftig jaar later woont hij nog steeds in Québec. Gedurende die 50 jaar nam hij wel drie maal per jaar zijn verlof in Vlaanderen.
De 1948 à 1961, Hugo De Pot fréquenta l’École St-Martin à Aalst en Belgique. IL devint membre de la fameuse chorale “Cantate Domino” et de l’équipe de gymnastique. En tant que membre actif du mouvement d' étudiants KSA, il fut nommé chef assez rapidement. Il y fonda une fanfare, qu’il dirigea pendant plusieurs années. Dans le club de gymnastique de Aalst, il prend vraiment le goût de la gymnastique et il planifia de devenir professeur d’éducation physique.
Avec quelques amis musicales, il fonda le groupe “The Pigtails", un groupe Pop qui connut un succès assez rapidement, et qui aurait certainement pu aller très loin dans ce domaine, si tous les membres n’avaient pas donné priorité aux études universitaires.
Sa période scolaire à Aalst fut interrompue par le séjour de la famille De Pot à Élisabethville au Congo Belge, où, en tant que membre des scouts, il vécut des aventures inoubliables pendant les excursions hebdomadaires dans la brousse sauvage.
Après son école secondaire à l’école St-Martin, Hugo De Pot parla quatre langues, ce qui lui sera très utile plus tard.
De 1961 à 1965, à la faculté d’Éducation Physique de l’Université de Louvain, il vécut activement la bataille des étudiants pour la séparation de l’Université en une Université Flamande et une Université Francophone, qui sera installée en Wallonie un peu plus tard. À l’université, il devint membre actif de différentes organisations étudiantes et également du groupe d’élite de gymnastique du professeur Bottu, un groupe bien connu en Europe, où il apprit la valeur de la discipline personnelle.
C’était aussi grâce au Professeur Bottu que Hugo et sa copine furent engagé, en été 1965, pour donner un stage de Gymnastique Scandinave Dynamique, à l’institut Yvan Coutu de Montréal. Pendant ce court séjour à Montréal, il reçut différentes propositions pour revenir à Montréal comme professeur d' Éducation Physique. Ceci n’était pas dans ses projets immédiats. Mais en décembre, on lui proposa un projet concret et, puisque les relations avec sa copine étaient perturbées, il accepta cette invitation. Il avait alors l'intention de rester cinq ans au Canada, pour être libéré du service militaire obligatoire en Belgique, pour retourner dans son pays natal après cinq. Cinquante années plus tard, il vit toujours au Québec, le pays qui lui a permis d'optimaliser ses talents.
STUDENTENTIJD
Van 1948 tot 1961 liep Hugo De Pot school in het Sint-Maarten Instituut te Aalst. Hij werd lid van het knapenkoor Cantate Domino en van de turn keurploeg. Als actief lid van de KSA werd hij er vlug tot leider benoemd. Hij richtte de KSA-fanfare op die hij gedurende enkele jaren leidde. In de Aalsterse turnkring kon hij zijn atletische vaardigheden verder ontwikkelen wat hem aanzette om later leraar L.O. te gaan studeren.
Met enkele goede musicale vrienden richtte hij tijdens zijn college tijd "The Pigtails" op, een pop groep die al gauw enige bekendheid verwierf en het in die wereld ver had kunnen schoppen, ware het niet dat universitaire studies voorrang kregen bij alle leden.
Deze periode werd in 1953 en 1954 onderbroken door het verblijf van de familie De Pot in Elisabethstad in Congo, waar hij, als lid van de Chiro, onvergetelijke avonturen beleefde tijdens de wekelijkse uitstappen naar de brousse.
Na de humaniora aan het Sint-Maarten instituut te Aalst, sprak Hugo vier talen, wat hem later zeer goed van pas zou komen.
Van 1961 tot 1965 aan het Instutuut voor Lichamelijke Opvoeding van de KUL, maakte hij de strijdperiode van Leuven Vlaams mee, waar hij ook actief aan deelnam. In zijn streven naar rechtvaardigheid, identiteit en respect voor alle volkeren, werd hij overtuigd Vlaams-Nationalist. Ieder volk, elke natie heeft recht op zelfstandigheid en zelfbeschikking. Als student was hij lid van de studenten clubs Universitas, Moeder Domper, Apolloon en van het KVHV. In de eerste licentie werd hij lid van de keurploeg van professor Michel Bottu, waar hij de waarde van discipline leerde.
Het was trouwens dank zij Michel Bottu dat hij, samen met zijn vriendin, in 1965 les kon geven in een zomer stage in Montréal. Tijdens dit kort verblijf in Montréal, kreeg hij verschillende aanbiedingen om er als leraar L.O. te gaan werken. Dit was niet onmiddellijk in zijn plannen. Maar in december kwam er een concreet voorstel en vermits zijn persoonlijke relaties verstoord geraakten, nam hij die uitnodiging aan. Hij wou vijf jaar in Canada les geven, om vrijgesteld te worden van verplichte legerdienst, om nadien terug te keren naar zijn geboortestad Aalst. Vijftig jaar later woont hij nog steeds in Québec. Gedurende die 50 jaar nam hij wel drie maal per jaar zijn verlof in Vlaanderen.
